W pewien rześki poniedziałek Jordan Ellis zamknął drzwi swojego czarnego SUV-a. Silnik wciąż terkotał, jakby żegnając się z porannym chłodem. Nie wyglądał jak właściciel sieci dinerów — nie było garnituru, lśniących butów ani pewnej siebie postawy biznesmena. Nosił sprane dżinsy, wyciągniętą bluzę i wełnianą czapkę naciągniętą nisko. Każdy, kto go zobaczył, pomyślałby, że szuka taniego śniadania lub przeżywa trudny moment.
I dokładnie taki był jego plan.
Od dekady Jordan wlewał całe serce w Ellis Eats. Zaczynał od przyczepy, dwóch niezawodnych przepisów — kruche ciasteczka i tarty, których sekretów strzegła matka — i wielkiej determinacji. Przyczepa przekształciła się w diner, diner w małą sieć. W szczytowym momencie Ellis Eats było miejscem dla dzieci po meczu, spotkań z przyjaciółmi w sobotnie popołudnia i śniadań przed ciężkim dniem.
