Podczas skwarnych popołudni w Nowym Orleanie czternastoletni Derrick Moore wędrował po ruchliwych ulicach z papierową torbą w ręku. Jego znoszone trampki uderzały o bruk, podczas gdy szukał resztek jedzenia lub dorywczych prac, by przetrwać kolejny dzień. Matka była chora od miesięcy, a ojciec zniknął z jego życia znacznie wcześniej. Głód stał się stałym towarzyszem młodego chłopca.
W innej części miasta Victoria Lane, niegdyś jedna z najbardziej uznawanych przedsiębiorczyń Luizjany, siedziała w milczeniu w swoim wózku inwalidzkim, patrząc przez okno swojej posiadłości. Pięć lat wcześniej poważny wypadek samochodowy sparaliżował ją od pasa w dół. Jej firma — Lane Tech Innovations — nadal prosperowała, lecz nie przynosiła już radości. Mimo posiadania bogactwa, luksusów i służby, każdego poranka odczuwała pustkę. Od miesięcy nie opuszczała domu, z wyjątkiem wizyt u lekarzy, które nie dawały jej nadziei.
