Notariusz poprawił okulary i spokojnie powtórzył ostatnie zdanie, jakby chciał się upewnić, że dobrze usłyszeli.
„Dom na wsi, ziemia, oszczędności w banku i wszystkie zaoszczędzone w ostatnich latach pieniądze zapisujemy Marii Ionescu, córce sąsiada, jako wyraz wdzięczności za opiekę i wsparcie do ostatniej chwili”.
W biurze zapadła cisza.
Victoria często mrugała, jakby źle odczytała wiadomość w telefonie. Ana stała z otwartymi ustami. Daniel zamarł.
— Co masz na myśli? Ana wybuchnęła pierwsza. Kim jest Maria?
